Moeite met loslaten

Het loslaten van je kind(eren); niets is er moeilijker in het leven dan dat, vind ik sinds ik zelf een kind heb. Zo zit ik al 2 jaar elke avond braaf thuis ‘op de bank’ sinds ons dochtertje ter wereld kwam. Ik ga nog geen eens meer sporten, want dan ben ik toch zeker wel een uurtje weg en wie weet wat er dan kan gebeuren. Niets natuurlijk,
maar toch. Er zijn altijd wel een hoop ‘smoezen’ te bedenken waardoor ik mezelf toch weer een avond in huis vind. “Omdat ze de laatste tijd moeilijk in slaap valt en een paar keer huilt en alleen ik haar goed kan troosten”. ... Onzin natuurlijk! En bovendien: ik moet toch ook nog een eigen leven kunnen hebben? Maar nee, moederkloek als ik ben vind ik dat ik thuis moet blijven.

Nee, ik sta echt verbaasd van mezelf sinds ik moeder ben. Want ik zou zo’n moeder worden die gewoon haar eigen leven zou blijven houden. Mooi niet dus. Het enigste wat ik voor mezelf heb is werken (...). Ja, ik ben dus zo’n moeder die maandenlang in de auto heeft zitten janken op weg naar haar werk als ik mijn dochter naar de creche gebracht had. Vreselijke tijd, als ik daar nog aan terugdenk. Ik heb het nog wel eens hoor, op dagen dat ik niet lekker in mijn vel zit voornamelijk, of als mijn kind zich niet helemaal lekker voelt.

Hebben alleen moeders moeite met loslaten?
Dat heb ik me ook af zitten vragen want mijn vriend die loopt bij wijze van spreken fluitend weer naar zijn auto als hij haar een keertje naar de creche brengt. Ik heb eens bedacht dat het komt omdat mijn ouders gescheiden zijn maar dat is ook onzin want ik hoor het
van meer moeders. Zelfs van een vriendin waarvan haar kinderen al veel ouder zijn. Loslaten is moeilijk. Het zal wel zitten in het moederinstinct, de zorgzaamheid en nog meer van dat soort termen. Kortom: het zit gewoon ingebakken in vrouwen en ik heb ook niet het idee dat ik het er makkelijker mee ga krijgen naarmate ze ouder wordt. En het zou wel goed zijn voor het kind heb ik ergens gelezen maar zie het maar eens voor elkaar te krijgen.

Niet alle moeders hebben een ‘loslaat-probleem’,dus er is nog hoop. Want ik luister vol bewondering naar een moeder die een zoontje heeft van 1 jaar die gewoon een weekje zonder haar kleintje op vakantie gegaan is. Stralend en bruin gekleurd staat ze te vertellen dat ze het heerlijk vond, uitslapen en zo. Hupsakee, hoezo moeite met loslaten? En ik ken nog een moeder die zeer regelmatig en zonder absoluut veel moeite veel avondjes met vriendinnen doorbrengt zonder de kids. Ze zijn er dus wel die moeders die er geen moeite mee hebben om hun kind los te laten. En ik kan er alleen maar met een open mond naar luisteren en denken bij mezelf: goss, kon ik dat maar. Want het is in ieder geval goed voor jezelf en het schijnt ook beter voor je kind te zijn als je er niet bovenop zit zoals ik. Ach, wie weet vind ik die juiste balans nog wel, ze is tenslotte nog klein. En ondertussen sport ik dan maar op de hometrainer, lekker thuis.

Ook moeite met loslaten? Stuur jouw reactie of verhaal naar info@happymom.nl


TIPS

  1. Probeer toch eens om af en toe de boel wat losser te laten. Je partner kan ook best eens een luier verschonen of even met jullie kind naar buiten gaan terwijl jij gewoon lekker een boekje gaat lezen.
  2. Probeer eerst met een paar minuutjes als je je er niet lekker bij voelt.
  3. Ik heb zelf de neiging om echt de hele dag bovenop mijn kind te zitten als het ware. Het helpt mij de laatste tijd ook wel eens door tegen mijn kind te zeggen: mama gaat nu eventjes lezen, ga jij even zelf spelen? En dit werkt (meestal) heel goed.