In gesprek met... Tischa Neve

We raakten in gesprek met Tischa Neve, na een aantal jaren bij Jeugdzorg gewerkt te hebben is ze bekend geworden door het tv-programma Schatjes. Ze heeft nu een eigen bureau genaamd Groot en Klein.

(Inmiddels is ze een trotse moeder geworden van een zoontje!, red.)

1. Eigenlijk draait je hele leven om kinderen: waar komt die interesse in kinderen eigenlijk vandaan?
"Ik vind kinderen erg mooie wezens. Zo puur, zo allemaal uniek en nog zo zichzelf. Daar geniet ik enorm van. Zowel in mijn werk als privé. Het begeleiden van (bijzondere) kinderen en hun ouders geeft me veel voldoening. Je kunt vaak met een paar adviezen al verschil maken als de ouders er voor open staan en het op weg helpen van kinderen die ergens zijn vastgelopen is een geweldige uitdaging. Het is heel mooi als je een kind daarbij kan helpen en hem of haar ziet groeien. Bovendien lach ik me altijd rot om de opmerkingen en manieren van doen van kinderen. Deze passie met mijn werk combineren is een kadootje!"


2. We feliciteren je met je zwangerschap trouwens, wanneer ben je uitgerekend? En ben je zo’n regeltype die alles al in kannen en kruiken heeft of laat je het op je afkomen?
"Half mei komt als alles goed gaat, ons eerste kindje. Heel fantastisch en heel spannend wat er allemaal op ons af gaat komen en hoe ik dat dan allemaal zelf ga doen en ervaren. Ik ga er maar vanuit dat ik in alle valkuilen stap als alle andere ouders, haha. Als je emoties erbij komen kijken dan kun je nog zo goed weten hoe het moet, maar dan ga je toch net als iedereen gekke dingen doen. En gelukkig maar! Rondom werk en huis moet er veel geregeld worden, maar verder zijn we er helemaal klaar voor en laat ik alles lekker over me heen komen. Al het geregel van crèche, kraamzorg, e.d. vind ik wel een toestand, je bent nauwelijks zwanger en je moet al van alles regelen."


3. Naast je uitgebreide kennis is opvoeden naar mijn mening toch een vrouwelijk intuïtief gebeuren en bovendien zijn er dingen die je als kind hebt ervaren van je moeder die je juist wel of juist niet wil overnemen. Hoe kijk jij daar tegenaan?
"Dat klopt, zo zie ik het ook. Het is goed om voordat je bevalt met je partner na te denken over hoe je dingen wel wilt en niet wilt. Los van wat er in de boeken staat zeg maar. Wat is jullie opvoedstijl, wat past bij jullie en hoe willen jullie het regelen? Dan kom je ook op wat wil je juist wel en niet meenemen vanuit je eigen jeugd. Kinderen bij je in bed of niet? Wel of niet straffen? Hoe zie je regelmaat voor je en de opvang en wat vinden jullie belangrijke normen en waarden? Het kan maar vast besproken zijn. Voor de rest is het afwachten hoe het je vergaat als ouder. Gewoon ervaren en op inspelen dus. Je kunt je wel voornemen dat je een rustige geduldige moeder of vader wordt maar de praktijk wijst soms anders uit. We zijn allemaal mensen..."


4. Minister Rouvoet heeft het in zijn Gezinsnota over opvoedcursussen; hoe denk jij daarover?
"Tja, dat vind ik lastig. Ik zou het ouders wel aanraden om iets te doen wat bij je past en regelmatig zie ik zelfs ouders rondlopen waarvan ik denk ‘had je maar een cursusje gehad’. Ik denk dat een hoop kinderleed voorkomen kan worden als mensen meer weten wat ze doen en kunnen doen in de opvoeding. De mogelijkheid (ook door bijvoorbeeld een televisieprogramma zoals Schatjes) om mensen daar meer bekend mee te maken vind ik erg nodig, maar verplichten is heel wat anders. Of dat werkt , weet ik niet. Het zou naar mijn mening meer gewoon moeten worden dat je zoiets volgt als je betrokken bent bij je kind en het goed wil doen. Nu hebben veel ouders het gevoel dat ze er alleen heen moeten als het mis gaat of niet lukt; en dat is jammer. Je zou zoveel voor kunnen zijn en jezelf meer handvatten kunnen geven. Dat is gewoon fijn en handig."


5. Soms lijkt het of er tegenwoordig alleen maar drammerige, vervelende, verwende kinderen zijn en vroeger veel minder. Is dat waar en hoe zou dat komen? Vind jij het bijvoorbeeld een goede ontwikkeling geweest dat vrouwen zijn gaan werken en dat kinderen bij andere vormen van opvang tijd doorbrengen in plaats van thuis?
"Nee hoor, we zijn er denk ik nu veel meer op aan het letten. Maar de maatschappij vraagt wel veel van ouders. Vroeger was het enige onderscheid dat papa werkt en mama doet (tijdelijk) de kinderen, want die was meer aanwezig. Ik vind dat niet perse beter hoor. Vrouwen die werk en zorg combineren vind ik juist heel goed. Wat je zelf wil! Veel vrouwen worden daar veel blijer van. Ik denk alleen wel dat een deel van de ouders tegenwoordig wel teveel wil. Kinderen die 5 dagen in de opvang zitten of van hot naar her gesleept worden vind ik zelf niet zo goed. Bovendien mis je dan zoveel van je kind en dat is doodzonde naar mijn mening. Opvang voor kinderen is prima, mits het afgewisseld wordt met voldoende tijd met papa of mama. Dat komt veel kinderen ten goede. En als je veel weg bent ‘ koop’ dan niet je schuldgevoel af met het verwennen of minder grenzen te stellen aan je kind; dat maakt ze juist vervelend. Je ziet soms dat ouders blij zijn dat ze een dagje samen zijn en dan te veel gaan toegeven om de goede sfeer te behouden. Op de langere termijn werkt dat juist averechts. Je doet je kind er dus geen plezier mee."


6. Hoe ga je het zelf allemaal combineren; het werk, partner, moederschap?
"Ik heb de luxe dat ik eigen baas ben en dus zelf kan plannen. Bovendien heb ik kantoor aan huis, dus dat is helemaal fijn. Maar de zaken gaan goed, dus zal ik ook voldoende rust en vrije tijd moeten inplannen en zorgen dat ik niet elk baby-slaapmoment of elke avond aan het werk ben. Ik ben van plan de eerste maanden veel thuis te zijn en na die periode met een oppas aan huis gecombineerd met crèche en mijn vriend samen de week in te delen. Maar ik zal zeker een stuk minder gaan werken want ik ben dan zo blij dat die kleine er dan eindelijk is en daar wil ik veel van meemaken! En ook mijn lief en mijn vrienden zijn heel belangrijk voor me dus daar wil ik ook tijd voor over houden. Een hele opgave, maar ik kijk er erg naar uit. We zien het allemaal wel."