Discotheek

Het is 7.30 uur in de morgen. Ik ren heen en weer door het huis. Ik moet mijn lenzen nog in doen (en tegen de tijd dat ik die in heb kan ik mijn make-up weer opnieuw erop doen), voel me niet lekker in hetgeen ik aanheb (zal ik toch niet nog even wat anders aan doen?), de broodtrommel en het 10-uurtje moet ik nog maken; en o ja, ze heeft gymen vandaag dus checken of ze alles nog wel in de tas zit en dan roept mijn dochtertje (6 jr) of ik even naar haar kamer wil komen. Ik klop netjes op de deur (haar deurbel gaat nog net iets te hard zo vroeg in de ochtend) en loop binnen in een …discotheek! De cd van het junior songfestival staat op, de lichten zijn uit en haar pas nieuw gekregen discobal staat aan. Of ik wil even wil kijken vraagt ze terwijl ze heupwiegend voor de spiegel staat. Ik word er spontaan blij van en vergeet alles om me heen. De wereld staat stil. Ik sta dit te aanschouwen en denk bij mezelf hoe ze zich zal ontwikkelen. Musical is haar lust en haar leven. Sinds kort zit ze ook op echte musical-les, al zijn het dan maar 6 keertjes om er eens even aan te proeven. Soms zou ik heel even in een glazen bol willen kijken naar later. Zal ze over 15 jaar op de planken staan terwijl ik luid applaudiserend in het publiek zal zitten? Wie weet. Ze zal, als ze ouder is, in ieder geval mijn hulp niet meer nodig hebben om te komen kijken naar haar danskunsten op haar eigen kamer vrees ik!