Luie moeder

Zo, net een test gedaan op de site van vrouwonline. Ben jij een luie moeder? Er komt na twijfelend de 10 vragen ingevuld te hebben dat ik – gelukkig! – geen luie moeder ben, maar ik vind mezelf behoorlijk lui. Hoe ouder mijn kind word, hoe meer ik haar alleen laat spelen moet ik heel eerlijk vol met schaamte en schuldgevoel bekennen. Toen ze klein was zat ik uren met haar op de grond te spelen, voor te lezen, puzzeltje te doen. En tegenwoordig? De alledaagse dingen (eten, kleren aan, school, zwemles, afspreken met vriendinnetjes, buitenschoolse opvang, boodschappen, bibliotheek) nemen al zoveel tijd in beslag dat er nauwelijks tijd overblijft om Echt aandacht te geven.
Wat is Echt aandacht geven dan en hoeveel tijd moet je aan je kind besteden? Heeft iemand daar een boekje over? Ze moeten ook leren om alleen te spelen komt de gedachte dan in me op als ik sta te strijken en zij is aan het spelen. Natuurlijk, het is de balans. Alles waar “te” voorstaat is niet goed. Maar ondertussen neem ik me toch maar voor om elke ochtend eventjes 5 minuutjes een verhaaltje voor te lezen. Kwaad kan het nooit toch?